Büyük Kuleli

1940’lara kadar Samatya’da Büyükkuleli sokağında bulunan, İstanbul’un en eski meyhanesi olarak şöhret kazanmış gedikli
meyhane. Son olarak işleten Barba Vasili’nin ölümü üzerine 1944 sonbaharında kapandı. Bizans devrinden kalma kale duvarının iç yüzüne yapışık olarak inşa edilmiş, adını da yanındaki kale burcundan almıştı. Sokak kapısından, etrafı peyke, ortada on kadar mermer masa bulunan büyük bir salona girilirdi.Tavan, hamam camekânları gibi açıktı; ikinci kattaki odaların kapısı, etrafı parmaklıklı bir iç balkona açılırdı ki, buradan alt salon kuş bakışı görülürdü. Üst kattaki odalarda vaktiyle bu meyhanenin kibar müşterileri işret ederdi. Güzelliğiyle ünlü Ermeni tulumbacı Barutçuoğlu Dikran bu odalarda köçek edilmişti. Müdavimlerinden Tevfik Efendi, Büyük Kuleli’ye şu kıtayı yazmıştı:

Büyük Kuleli bura
Dünya durdukça dura
Burda olan meclisler
Başka nerde kurula

Koçu’ya göre, meyhanenin antika eşyası arasında bakır rakı güğümleri vardı ve üstlerinde pirinçten bir yürek şekli işlenmişti. Aslan sütü tabirinden gelen bu geleneksel işaret, rakı içmek için yürek ister anlamına gelirdi. Barba Vasili ayrıca turşu mütehassısıydı, bilhassa biber turşusu harikaydı. Büyük Kuleli’nin kapısının üstünde, son açılış tarihi Latin rakamlarıyla 1828 olarak kayıtlıydı. Ünlü meyhanenin son devri, o tarihten itibaren hiç kapanmadan 116 yıl sürmüştür. Barba Vasili’nin sandığında bulunan, yüzyıllar boyunca meyhaneci olagelmiş ecdadına verilmiş en eski beratın tarihi ise 1641’di.

Reşad Ekrem Koçu Eski İstanbul’da Meyhaneler ve Meyhane
Köçekleri

Yorum yap

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>